Archive for Marzo 2009

O baile de San Xoan

Marzo 19, 2009

Noa abriu o armario, no interior atopou tres perchas roídas e unha balda torta. Un cheirume a naftalina inundou de súpeto o dormitorio valeiro. Nunha esquina atopou unha bolsa das que se utilizan para cubrir abrigos e outro tipo de prendas.
Nerviosa tirou da tela gastada, deixando ó descuberto un precioso vestido azul. Despois de espirrar un par de veces por mor do lixo, Noa meteu a cabeza na tela suave, sacou unha man por aquí, logo outra man por acolá, acomodou dun lado e de outro… coma un guante.
Cando o reloxio deu as seis, empezaron a chegar os convidados.
A primeira en aparecer foi Langariña, cos seus ollos cor púrpura e a cara redonda como unha bola de nata. Sorrinte saiu do armario.
Detrás viña Odín co pelo loiro e un penacho verde no medio e medio da cabeza.
Górgaman o león vermello tiraba dun carruaxe, o dos cen mariñeiros defuntos.
Luxinia traía un cesto cheo de sandías para a ocasión.
Garabis e as tres avelaíñas de cores, o conde do Lusco e Fusco, as anduriñas choromicas. Os Papagalos de Portugal e os longueiróns borrachos pechaban a procesión.
A música comenzou a sonar das mans da Rondalla da Chafalla, que posuía os instrumentos máis melódicos que poidades imaxinar.
Un deles levaba un acordeón feito de mil follas, unha de nata, outra de merengue, outra de crema, de chocolate, de fresa, de café, de plátano, ningún sabor repetido, había follas de pera redonda, e outras de cereixas confitadas, outras sabían a licor café ou a pastel de polo e calabaza, a repolo con cebolas ou incluso a rodaballo.
Outro levaba a coñecida trompeta dos desexos.
Con cada acorde, aqueles que escoitan, recordan un desexo esquencido.
Comenza o baile.